همیشه زندگی آدما پر از سربالایی و سر پایینیه به خصوص وقتی سرگرم چند مقبوله می‌شی

زندگی مشترک، کار و تحصیل و چه جالب می‌شه توی همه این سه مورد همزمان بری تو یه سربایی که می‌دونی با توکل به خودش و خواستش و همت خودت اون ور این سربالایی دشت هموار و وسیعی قرار داره

موضوع از اونجای آغاز شد که بعد از یه دوره نسبتا بلند مدت به علت بیماری و کلی مشکل دیگه که همه با هم تو هم گره خورده بودن رفتم دفتر تا به قولی هم با بچه‌ها تجدید خاطر کنم و خداحافظی چون امتحاناتم داشتن شروع می‌شدن

یکی از بچه‌های دفتر توی این دیدار سخن از یه خواب به میون اورد که بنده توی یه چاهی توی مکانی نامعلوم گیر کردم و هیچکسی نیست که به دادم برسه و اون فرد هم هر کاری می‌کنی نمی‌تونی به من کمک کنه و منو از اون چاه در بیاره

القصه اون چاهه چیه و چه کسی و چه طوری قراره منو از اون چاه بیرون بیاره رو خودم نمی‌دونم

خلاصه این که یه طرح پیشنهاد شده و هنوز برای چگونگی اجرای اون برنامه‌ریزی خاصی صورت نگرفته و معلوم نیست آخرش چی باشه اما انشاالله که خیره

این از موضوع کار و فعالیت که به قولی هنوز وارد سربالایی نشده و پایین کوه در حال استراحته

اما در جریان امتحانات همین بس که 10 تا امتحان فوق استدلالی ( می‌دونید که امتحانات استدلالی سخت تر از امتحانات حفظیه چون هم باید قضیه رو بلد باشی و هم بتونی استدلال کنی و به طور منطقی نمره بگیری) اونم بدون وقفه زمانی که امروز تازه 4هارمیش رو دادم و دارم برای 5جمی می‌خونم

هر چند امتحان 5 شنبه و جمعه اوج قلس و بعد از اون یکمی اروم می‌شه اما سخته 10 روز پشت سر هم امتحان داشته باشی من که دارم کم میارم

توی زندگی مشترک که نمی‌دونم چه سریه که هر چی چاره می‌اندیشم اشتب در میاد البته عجولی من و غرور یه بنده خدای دیگه با هم دست به دست هم دادس و تا ما سوار خر شیطون بشیم

خدا داند که کدام راه درست است اما در آخر خودمان هم نفهمیدیم قصه اون چاه این وقایع اخیر چه ربطی به هم دارن

القصه بای تا سلامی و کلامی

نوشته شده در سه شنبه 14 تیر 1390 ساعت 07:06 ب.ظ توسط سکوت نظرات |