همه چیز از یه تلفن شروع شد

تلفنی که پشت خطش یه دوست بود که بیشتر با یه دوست دیگه دوست بود

تلفنی که منجر به عذرخواهی شد اونم به دستور یه دوست

قهر کردن به بهانه این تلفن امری غیر منطقی بود اما تلفن اون روز نقطه جوش بود

به قول دوستان تا سه نشه بازی نشه

دیگه سه بار شده بود و بازی باید شروع می شد

پس کنکور شد بهانه برای آغاز

آغاز یه راه پر پیچ و خم

راهی که نتیجش شد 28 روز دلگیری به اضافه از دست دادن یه دوره آموزشی مقدماتی خبرنگاری که قرار بود با پول خودمون باشه نه از سهمیه دفتر که بخواد مثل دوره آموزشی تهرون حق به اون دوست تلفنی برسه

راهی که نتیجش شد اتمام شوخی های پارک شهید رجایی و اتمام ناز کشیدن های احمقانه

راهی که نتیجش شد درگیر بودن هر روزه ذهن برای گفتن نا گفته های بسیار از آچار فرانسه بودن و قدر نشناسی دوست

راهی که نتیجش شد چند روزی زندگی بین آسمون و زمین و شوخی با مرگ برای در آمد روزی حدود 50 تا که همش رفت تو گاو صندوق مامانی

راهی که نتیجش شد قبول نشدن توی کنکور کاردانی به کارشناسی و آماده شدن برای پا چسبوندن برای خدمت به میهن

اما پرونده گذشته ها بسته شد

درست روزی که توی اتاق نارنجی رنگ نشستم پست سیستم و رفتم توی سایت سازمان سنجش و دیدم که تنها با اختلاف یه نفر مجاز به انتخاب دانشگاه برای ادامه راه تحصیل ندارم

پرونده رو بستم تا یه راه جدید رو آغاز کنم

راهی که اینبار برای اثبات برتر بودنم و نه برای چیز دیگری آغاز شد با یه دلگیری 28 روزه و از دست دادن یه دوره آموزش خبرنگاری

نمی خواستم از دلگیریم چیزی بنویسم فقط می خواستم از شروع بگم اما وقتی تنها توی اتاق نشسته بودیم وقتی پرسیدم از دستم دلگیرید جواب شنیدم دلگیری نه اما خاطره ها باقی می مانند (موقع اعلام کارت قرمز گفته بودن که برای موضوعات اسم انتخاب نکنید چرا که اسم خاطره می شه و خاطره توی ذهنتون باقی خواهد ماند) گفتم باید این خاطره برای همیشه توی ذهنم باقی بمونه و خواهد ماند

پس به قول عقابی که پر بال خود را در تیری که به بالش فرو رفت، می گویم  خود کرده را تدبیری نیست

ن . پ: امروز شنبه بود

آسمون بارید درست توی ماه شهریور

ماهی که هیچ کس انتظار بارون رو نداشت و این می تونه یه نشونه خوب باشه برای یه شروع خوب

سکوت